Pyreneeën challenge
Als klant en regelmatige bezoeker van Ventoux had ik (Ricardo Scheerder nvdr) beloofd een stuk te schrijven over de Pyreneeën challenge van dit jaar en de plannen voor volgend jaar. Naast klant van Ventoux ben ik namelijk ook ambassadeur van de stichting Ride4kids.
Stichting Ride4kids zet zich in voor kinderen met een energiestofwisselingsziekte. In Nederland worden per week 1 a 2 kinderen geboren met een stoornis in de energiestofwisseling. Energie om te leven hebben ze niet en ze worden alleen maar zieker. Hun batterij is half leeg, laadt niet op, en loopt snel leeg. Bij de minst ernstige vorm hebben kinderen na 50 meter lopen het gevoel een marathon te hebben afgelegd. Zij zijn dan totaal uitgeput. Ik heb zelf twee kinderen gehad met deze ziekte en om die reden zet ik me volledig in om andere kinderen wellicht een kans te kunnen geven.
De helft van deze kinderen haalt met de huidige stand van zaken het tiende levensjaar niet en 70% haalt de volwassenheid niet. Er is op dit moment geen behandeling mogelijk en geen medicijn.!!
Voor de ouders, familie en vrienden is de gedachte dat er voor deze kinderen geen medicijn zal komen ondraaglijk en onacceptabel. Stichting Ride4Kids helpt door het organiseren van evenementen en activiteiten waarmee geld gegenereerd wordt voor Prof. Smeitink, van het UMC st. Radboud in Nijmegen, en zijn team zodat het onderzoek naar en de ontwikkeling van een medicijn versneld kan worden!
Stichting Ride4kids organiseert diverse acties ieder jaar met als doel bekendheid te geven aan de ziekte en het ophalen van geld ten behoeve van onderzoek. In 2010 heb ik meegedaan aan de Barcelona-Nijmegen challenge, een fietstocht van 2350 kilometer. Uiteraard heb ik de tocht gereden op een fiets die geleverd was door Ventoux.
Dit jaar ben ik ambassadeur geworden van de stichting en hebben we de Pyreneeën challenge georganiseerd. Dit was een geweldige tocht van 7 dagen over negen Pyreneeën-cols. Het was een onvergetelijke ervaring waarbij we de bekende cols hebben bedwongen zoals de Col du Tourmalet, Col d'Aubisque, Col du Soulor, Luz-ardiden en de Col d'aspin. Een mooie beschrijving van de laatste etappe en een terugblik op de tocht uit het reisverslag van één van de deelnemers: 'Wanneer we starten zien we niks dan bewolking. De bergtoppen zijn niet zichtbaar dus fietsen we maar die kant op om ze te kunnen zien. De Tourmalet zou zijn naam kunnen danken aan de Tour de France. Geen berg (de passage ligt op 2.115 meter) die zo vaak is beklommen in de tour. We hebben ruim 18 kilometer de tijd te genieten van de omgeving, ons gezelschap maar vooral onszelf. Na al de inspanningen van de afgelopen week kun je jezelf goed tegenkomen. Trap na trap klimmen we omhoog. Zonder het te zeggen is het eerst de helm die de zon ziet, gevolgd door een hoofd, romp en dan is de rest aan de beurt. We zijn zowaar boven de wolken geklommen en fietsen nu in de stralende zon. Niks noodweer en jasjes. Zonnebrand! Die zijn we nu net vergeten. Ook op de top is het goed toeven. Een fris windje maar dat is dan ook alles mee gezegd.Voor de meesten is dit de laatste klim en dat besef is er ook. Emoties komen los. Vermoeidheid, verbazing van eigen kunnen, de aanblik op de top. Of is het de saamhorigheid, het gezamenlijke doel? Ach, het antwoord doet er niet toe. Een ieder voelt wat hij of zij voelt.
De Tourmalet laat hier zien hoe klein de mens is, maar ook hoe groot zijn daden bij een wil is. De strijders die volgen worden omhoog geschreeuwd. De berg krijgt al rap een aantal aliassen. De ‘stoer’malet wanneer je trots bent al deed het pijn. Dan toch liever de ‘dame van lichte zeden’malet.
Op de top is ook formeel het einde van de Pyreneeën Challenge 2011. Hier past een moment van overdenking. Zo hoort het en zo geschiedt. Voor hen waarvoor we strijden wordt een kaars ontstoken. Ter nagedachtenis en als hoop.
Ricardo Scheerder: ter nagedachtenis van twee overleden kinderen, Timo en Dinesz.
Ria Schluter: voor kleinkind Joska.
Sander IJzerman: voor dochter Veere
Gerald Croes: voor zoon Perez
Gerald Croes: voor alle kinderen die aan deze ziekte lijden, hun ouders en familie.
Respectvol aanschouwen de deelnemers en begeleiders de plechtigheid en heeft een ieder zijn of haar gedachten.
Dan is het tijd te gaan. Het gros had voor de Tourmalet een retourtje besteld. Een select gezelschap wil Ricardo volgen in zijn volharding de volledige rit uit te rijden. Zo duiken we de mist weer in, op zoek naar de bekende col d’Aspin. Een mooie gelijkmatige klim van 14 kilometer. De laatste kilometers slingeren door het bos en op de top dit keer geen zon. Een dichte mist, slechts een paar graden boven het vriespunt en harde wind maakt deze toegift tot een onvergetelijke. De volgauto brengt voor een enkeling uitkomst. De verder uitgedunde groep daalt af en maakt zich op voor de laatste opdracht. Verkozen kopman Ricardo uit de wind en naar de warme douche escorteren. En wel zo snel mogelijk. Boezemvriend Peter neemt de zweep ter hand en krijgt de bijnaam Peter pijn. Dave houdt op zijn beurt Peter uit de wind en Laura zorgt, alsof ze nog immer professional is, dat de trein als een ware TGV raast. Haar pupil Sander laat zien zijn doelen helder te hebben en meldt zich ook aan het front. Zo rijden we en rijden we tot we niet meer kunnen. Als in een zetel ziet Ricardo hoe hij in een mum van tijd naar de finish wordt gereden.
De Pyreneeën challenge 2011 is volbracht! Deze heeft alles gebracht wat je kunt verwachten bij een dergelijk grootse prestatie van de deelnemers. Een lach, een traan en een ongekend gevoel van saamhorigheid, een onvergetelijk gevoel. We kijken nu al uit naar 2012!
Niet zonder eerst een paar woorden van dank. De deelnemers hebben zich ontzettend ingezet met fietsen en door aandacht te vragen voor deze challenge en de stichting Ride4Kids. Het resultaat, 58.000,- naar onderzoek en ontwikkeling voor een medicijn liegt er niet om. Deze prestatie zou niet mogelijk zijn zonder een professionele organisatie en bovenal warme begeleiding. Een broodje, stuk fruit en warme kop thee bovenop een koude berg doen je fysiek goed. Een eenvoudige blijk van waardering in de vorm van applaus, een schouderklop of knuffel voor wie dat behoeven voedt de moraal. Dit zijn de helden van de deelnemers die we bij deze bedanken. Paul, Marian, Charlotte, Anita, Liselotte, Bart en Daniël. Ongekend werk en we hopen dat jullie er volgend jaar ook weer bij zijn.
Wij hebben genoten en zijn bovenal trots, niet op onszelf, maar op het feit dat we deel hebben kunnen uitmaken van een stichting met een overtuiging de ziekte waartegen we strijden te kunnen overwinnen. Een fantastisch doel waarvoor wij ook in de toekomst willen strijden. 2011 is nu al een ongekend succes. Ride4Kids krijgt meer en meer bekendheid en het resultaat blijft niet achter. In September 2012 zal er weer een Pyreneeën Challenge plaats vinden en laten wij weer van ons horen en hopen op wederom een evenzo groot enthousiasme van uw kant.
Na het geweldige succes van de challenge hebben we besloten volgend jaar (en de komende jaren) de challenge voort te zetten, weliswaar in iets aangepaste vorm. De challenge zal plaatsvinden van 13 t/m 15 september 2012. In die drie dagen worden in ieder geval de Tourmalet en Aubisque beklommen, de twee legendarische cols van de Pyreneeën. Wij zijn op zoek naar mensen die de uitdaging aandurven. Zet een grootse persoonlijke prestatie neer en help zo tegelijkertijd mee aan de ontwikkeling van een medicijn tegen energiestofwisselingsziekten!! Het zal een uitdaging zijn die u niet snel zal vergeten.
Meer informatie kunt u vinden op www.ride4kids.nl en . www.pyreneeenchallenge.nl.
Ook dit jaar heb ik uiteraard gereden op een fiets die door Steef geleverd is. Ook de kleding van Ventoux is op verschillende flanken van de bergen zichtbaar geweest. Wel jammer dat de berg zelf niet een beetje dichter in de buurt ligt........... dan hadden we hem zeker meegenomen volgend jaar en was de link nog groter geweest.
Ricardo
Ps de folders voor de challenge van volgend jaar liggen in de winkel. Als u meer informatie wil dan kunnen Steef en Patris mij vinden.